Facebook

Strona główna > Jak wychodzić z ukrycia > Wersja podstawowa

Wersja podstawowa

Wychodzimy z ukrycia, gdy do tego dojrzeliśmy. Ważne jest rozwinięcie najpierw własnej pozytywnej tożsamości lesbijskiej, gejowskiej, biseksualnej lub transpłciowej. Oznacza to samoakceptację, kwestionowanie destruktywnych mitów i stereotypów, jak również solidarność z LGBT. Nie chodzi więc o przyczepienie sobie negatywnej etykiety, lecz o utożsamianie się z ludźmi takimi jak my w celu udzielania sobie wzajemnie wsparcia i wspólnego przeciwstawiania się uciskowi. Gdy miłość do osoby tej samej płci i transpłciowość przestaną być powodem do dyskryminacji, te tożsamości mogą stać się mniej potrzebne.
      Do wyjścia z ukrycia warto się przygotować. Oto garść sugestii:

1. Zdobywajmy wiedzę, ponieważ ujawnianie się wiąże się nieraz z edukowaniem rozmówców. Poniżej przedstawionych jest w skrócie kilka wybranych zagadnień.

Homoseksualność jest normalną mniejszościową odmianą seksualności człowieka. Zatem zwyczajnym składnikiem społeczeństw ludzkich są (mniej lub bardziej widoczni) ludzie homoseksualni, jak również pary jednopłciowe i ich rodziny. Poważne podchodzenie do tej naturalnej różnorodności ludzi i do zasady równego traktowania obywateli oznacza edukację uwzględniającą życiowe potrzeby tej mniejszości seksualnej, jak również prawną ochronę par jednopłciowych i ich rodzin.
      Homoseksualność jest spuścizną ewolucyjną człowieka. Stanowi ona stałą część natury. Zachowanie homoseksualne zaobserwowano u wielu gatunków zwierząt żyjących w naturalnym środowisku. 
  Zobacz: Internet: FILMY > Różnorodność w przyrodzie

Oparte na pseudonauce, podejmowane pod presją religijnych środowisk fundamentalistycznych próby zmiany orientacji homoseksualnej na heteroseksualną są niebezpieczne dla zdrowia psychicznego, a twierdzenia o „sukcesach” są przekłamane.

Małżeństwa jednopłciowe (i inne prawnie uznane związki osób tej samej płci) harmonijnie współistnieją z małżeństwami różnopłciowymi.
  Zobacz: Internet: FILMY > Związki par jednopłciowych: małżeństwa i związki partnerskie

LGBT z radością, oddaniem i powodzeniem wychowują dzieci.
  Zobacz: Internet: FILMY > Rodziny zakładane przez pary jednopłciowe

Przybywa przywódców religijnych i świeckich wyznawców religii, którzy akceptują orientację homoseksualną wraz z jej odpowiedzialną fizyczną ekspresją.
  Zobacz: Internet: FILMY > Religijna akceptacja LGBT wraz z ich seksualnością i tożsamością płciową (TRANSMISJE ON-LINE, TEKSTY)   

Posiadanie orientacji biseksualnej oznacza, że mamy potencjał kochania kobiety albo mężczyzny. Otwartość co do własnej biseksualności jest dla niektórych ważną sprawą polityczną bądź kwestią wierności sobie.

Dla tych z nas, którzy są transpłciowi, ujawnianie się może być związane z procesem jawnego przejścia do płci, z którą się wewnętrznie utożsamiamy.

Polski Kodeks pracy (art. 183a) zakazuje dyskryminacji ze względu na płeć i orientację seksualną.


  Czytaj: Jeff Lutes, Co nauka mówi - a czego nie mówi - o homoseksualności


2. Odpierajmy bezpodstawne twierdzenia:

W wychodzeniu z ukrycia nie chodzi o „afiszowanie się” lub „obnoszenie się” z własną seksualnością lub tożsamością płciową, lecz o funkcjonowanie normalnie w społeczeństwie.

Orientacji seksualnej nie można skutecznie „propagować”.

Twierdzenie, że towarzystwa profesjonalistów, jak Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne, zostały zmanipulowane przez lesbijki i gejów, by organizacje te przestały uważać homoseksualność za zaburzenie i zaczęły afirmować LGBT, jest oparte na zmyśleniach.

Twierdzenie, że „małżeństwa (lub inne prawnie uznane związki) jednopłciowe zagrażają małżeństwom różnopłciowym” jest bezpodstawne.

Twierdzenie, że prawne uznanie małżeństwa (lub innego związku) jednopłciowego prowadzi do prawnego uznania związków poligamicznych, kazirodczych czy nawet zoofilskich to powszechnie znany, przebiegły sposób zmieniania tematu.

Twierdzenie, że dzieci rozwijają się najlepiej, gdy mają matkę i ojca, nie ma oparcia w faktach.

Twierdzenie, że wychowywanie dzieci przez pary jednopłciowe szkodzi rozwojowi tych dzieci (Mark Regnerus) lub wpływa na ich orientację seksualną jest bezpodstawne.

Żądamy nie „przywilejów”, lecz równego traktowania nas jako obywateli. Nie żądamy więcej praw, lecz tylko tych samych, które mają inni.

3. Do wychodzenia z ukrycia wybierajmy dogodny czas i miejsce.

4. Posługujmy się językiem przyjaznym, zwyczajnym i jasnym.

5. Dajmy rozmówcom do zrozumienia, że ze swoją seksualnością lub tożsamością płciową czujemy się dobrze. Jest to możliwe, gdy już rozwinęliśmy swoją pozytywną tożsamość L, G, B lub T.

6. Na początkowym etapie wychodzenia z ukrycia starannie dobierajmy osoby, które zapoznajemy z tym ważnym dla nas faktem. Będzie to wybiórcze wychodzenie z ukrycia.

7. Rodzice wymagają szczególnej uwagi. Przemyślmy, co chcemy im powiedzieć, i przygotujmy się na pytania, jak również różne reakcje, w tym emocjonalne.

8. Gdy słyszymy, jak ktoś obcy robi problematyczne uwagi na temat LGBT, możemy spokojnie zareagować dawką edukacji i ujawnić się.

9. Skupiajmy się na ludziach otwartych na argumenty.

10. Jeśli krewni, przyjaciele, współpracownicy czy sąsiedzi nas akceptują i troszczą się o nasze dobro, przekonajmy ich do podejmowania decyzji politycznych, na przykład w czasie wyborów do parlamentu, zgodnych z tą postawą.

11. Jeśli na podstawie obserwacji mamy uzasadnioną obawę, że wyjście z ukrycia w obecnym otoczeniu byłoby katastrofą, zaplanujmy je na później, na przykład gdy zdobędziemy finansową niezależność lub przeniesiemy się gdzie indziej.

12. Stwórzmy sobie system wsparcia złożony z osób, na których pomoc możemy liczyć w skomplikowanych sytuacjach, pojawiających się czasami w trakcie ujawniania się. Możemy też skorzystać z pomocy oferowanej przez organizacje przyjazne wobec LGBT (patrz: Organizacje).